De die zich niet beperkt tot één land: ja,

De communisten waren net als de Fransen revolutionairen en velen zagen geweld als een middel om hun doel te bereiken. In Rusland was er bijvoorbeeld sprake van een periode die men de Rode Terreur noemt. De periode van de Russische revolutie en Russische burgeroorlog van moorden, martelingen en onderdrukking van burgers uitgedragen door bolsjewistische communisten die hebben geleid tot een slachtofferaantal van een half tot anderhalf miljoen doden. Maar niet alleen in Rusland, maar ook elders in de wereld vonden grote aantallen mensen de dood aan de handen van communisten. We zullen nu kijken of bij de uitdraging van het communisme sprake was van terrorisme aan de hand van de voorwaarden van Hoffman: Er is sprake van politieke motivatie: Ja, de communisten hebben een duidelijke politieke motivatie, zij wilden zich afzetten van de kapitalistische manier van bestuur en economie. Zij hebben hun doelen in het begin geprobeerd te bereiken door middel van de parlementaire weg. Er is sprake van gewelddadigheid of dreiging daarmee: Ja, de communisten maakten gebruik van geweld in een groot aantal landen. Meestal was dit een poging om het bestaande bestuur af te zetten en de burgers onder zich te scharen. Er is sprake van een achterliggend doel achter het directe doelwit of slachtoffer: Het wordt uitgedragen door een organisatie met een duidelijk zichtbare militaire structuur: Het wordt uitgedragen door een organisatie die zich niet beperkt tot één land: ja, communisme was niet gebonden aan één land. Waar het zijn bestaansgrond heeft in Rusland was het doel de ideologie over de hele wereld te verspreiden. Hoewel Stalin uiteindelijk streefde naar een communisme binnen één land, heeft de communistische ideologie zich verspreid naar vele andere landen. Bovendien bestond de Komintern, een organisatie om de communistische denkbeelden te verspreiden. Uit deze punten kunnen wij concluderen dat ook communisten voldoen aan de eisen van terrorisme.